Ik heb al een tijdje niets laten horen. En dit is met een reden.
Zondagmiddag vlak voor Monells ben ik hard onderuit gegaan. Het is zo hard gegaan dat ik maandagmorgen eerst een arts heb opgezocht in la Bisbal d’Emporda. Ik had last van mijn linkerarm en een vinger aan mijn rechterhand was zo rood en dik als een aardbei.
De dokter zij aan de linkerarm is niets aan de handen bij de vinger vermoedde hij een fractuur. Hij heeft mij toen een verwijzing meegegeven voor het ziekenhuis in Palamos.
De mensen van het hotel (Hotel Arcs de Monells) waar ik verbleef zijn in dit geheel een zeer grote steun voor mij geweest. Je ligt in de kreukels in een vreemd land je spreekt de taal niet en dan zijn er deze mensen die je geheel belangeloos helpen. De zoon van de hotel eigenaar is met mij naar de huisarts geweest en heeft getolkt. De jongeman sprak namelijk uitstekend Engels wat ik van de arts niet kan zeggen. Achteraf heeft dit heel goed uitgepakt omdat ik hierdoor een verwijsbrief kreeg voor het ziekenhuis waardoor het daar als van een leien dak liep.
Ik ben dus vanmorgen op de fiets naar Palamos vertrokken en heb daar eerst een hotel gezocht en de fiets en bagage gestald. Even gedoucht en toen naar het ziekenhuis.
Daar sprak zo goed als niemand Engels maar ik had verwijzing van de arts bij mij en toen ik die toonde begon de male molen te draaien en ging alles zo’n beetje vanzelf.
Dus zeg maar inchecken foto’s maken en gesprek met een arts die gelukkig een ietsiepietsie Engels sprak.
Gevolg van dit alles fractuur bij linker elleboog en fractuur aan het uiterste kootje van de rechter ringvinger.
Dus nu zit ik hier met linkerarm in gips en rechter ringvinger met spalk.
Ik had uiteraard een ander einde van de trip voorgesteld.
Henny en Piet zouden mij komende zondag in Spanje komen ophalen. Zij zijn nu wat eerder vertrokken en zijn hier donderdag of vrijdag om mij op te halen.
