Barcelona

Het is een hete zomerse dag geworden. Alleen in de middag betrok het even maar dat was maar kort.

De route ging vandaag uit de Ardeche en in de Langeudoc. Het was duidelijk te merken dat ik zuidelijker kwam. Er verschenen cactussen en zelfs palmen hier en daar. Ook verschenen de cipressen die zo typisch zijn voor het zuiden van Frankrijk.

Route ging dit keer weer daar een gebied waar je weer van de ingeslapen dorpjes hebt waarbij je soms afvraagt wordt dit wel bewoond.

Het duurde dan ook even voor ik onderkomen heb gevonden. Heb een stuk langer moeten door fietsen dan gepland voor deze dag. Maar voor de rest gaat het mij uitstekend hoor.

Morgen weer op pad en dan gaat het al aardig richting de mediterrane.

Het weer van vandaag kan ik kort over zijn….. Stinkend heet.

Dus vroeg vertrekken want in het begin van de route vandaag zat nog een klim. Maar de dag begon vlak door eindeloze wijngaarden.

Duidelijk was te zien dat ik zuidelijker kwam want de begroeiing was niet meer zo uitbundig als voorheen.

Uiteindelijk ben ik aan gekomen bij de brug over de Hérault

Maar daarna was er nog een fikse klim.

Naar ongeveer zo’n 300m.Uiteindelijk bereik je na noeste arbeid de top.

Na de klim komt de afdaling. Die was spectaculair en niet alleen om het bochten werk 😉 .

Daarna vlakte het af en wel zoveel dat ik voor het eerst sinds de Ardennen onder de 50 hoogtemeters dook. Tot aan Pezenas ging het weer door wijngaarden zo ver je kijken kunt.

Dus van een van die wijngaarden heb ik dus het geperste en gefermenteerde vocht geprobeerd, waar die wijngaard is weet ik niet maar het stond op de fles.

Morgen naar de Middellandse zee.

Het weer voor vandaag wederom snik heet.

De route vandaag was voor al vlak met af en toe een klimmetje. Alleen wordt een klimmetje bij deze temperaturen al gauw een behoorlijke opgave.

Vanmorgen dus op weg met de wetenschap dat ik de Middellandse zee zou bereiken. Wederom ging de route eerst door weer eindeloze wijngaarden. En wegen omzoomd met kapitale platanen.

Het ging lekker en voor ik het wist was ik al aan de kust bij Vias. Nou Vias is een groot pretpark. Het toeristen seizoen komt hier al aardig op gang. Om op het strand te komen viel ook niet mee de weg werd aardig versperd door allemaal vakantie huisjes en campings. Maar na dat ik me een weg had gebaand door al dat toeristen geweld stond ik dan eindelijk aan het strand.

Tja daarna heb ik de zee niet meer gezien. Door fietsen dus lang Canal du Midi.

Uiteindelijk wordt het kanaal verlaten om om verder richting het zuiden te gaan.

Morgen verder richting de Spaanse grens

Het weer was wederom heet.

De route van vandaag had twee klimmetjes van 500 en een van 300. Normaal geen probleem maar bij deze temperatuur wordt toch een opgave.

De tocht ging weer door een schitterend landschap met de brem die in bloei staat.

Ver voor dat je bij de Pyreneeën bent zijn ze al te zien.

De laatste klim was zwaar veel water gedronken heel veel water. Maar de beloning het uitzicht was geweldig.

Het is onderweg al duidelijk te merken dat de Spaanse grens naderde. Het taaltje dat ze hier spreken is al anders en de plaatsnamen bordjes zijn in het Frans en Catalaans.

Morgen neem ik een rustdag voor dat ik de Pyreneeën over ga.

De dag van vandaag was erg erg heet.

Na twee dagen aan het zwembad door gebracht te hebben was het dan zo ver de laatste echte klim de Pyreneeën.

Omdat het al een paar dag erg heet is ben ik vroeg begonnen aan de klim van 15km naar een hoogte van 730m. Deze klim mocht er zijn met stukken van 10 12 procent.

Bijna boven werd het wel erg avontuurlijk het werd meer een moutenbike track dan een fietsroute.

Als klapper was de weg ook nog versperd.

Maar ik heb er langs gewurmd.
Uiteindelijk ben ik boven aangekomen en de grens was duidelijk zichtbaar.

Dus dit is Frankrijk

En dit is Spanje.

Daarna afdalen en genieten van het uitzicht.

Daarna redelijk vlak naar Monells met hier en daar een kort klimmetje. Helaas zijn deze klimmetjes bij deze temperaturen een behoorlijke opgave.