Ik heb al een tijdje niets laten horen. En dit is met een reden.
Zondagmiddag vlak voor Monells ben ik hard onderuit gegaan. Het is zo hard gegaan dat ik maandagmorgen eerst een arts heb opgezocht in la Bisbal d’Emporda. Ik had last van mijn linkerarm en een vinger aan mijn rechterhand was zo rood en dik als een aardbei.
De dokter zij aan de linkerarm is niets aan de handen bij de vinger vermoedde hij een fractuur. Hij heeft mij toen een verwijzing meegegeven voor het ziekenhuis in Palamos.
De mensen van het hotel (Hotel Arcs de Monells) waar ik verbleef zijn in dit geheel een zeer grote steun voor mij geweest. Je ligt in de kreukels in een vreemd land je spreekt de taal niet en dan zijn er deze mensen die je geheel belangeloos helpen. De zoon van de hotel eigenaar is met mij naar de huisarts geweest en heeft getolkt. De jongeman sprak namelijk uitstekend Engels wat ik van de arts niet kan zeggen. Achteraf heeft dit heel goed uitgepakt omdat ik hierdoor een verwijsbrief kreeg voor het ziekenhuis waardoor het daar als van een leien dak liep.
Ik ben dus vanmorgen op de fiets naar Palamos vertrokken en heb daar eerst een hotel gezocht en de fiets en bagage gestald. Even gedoucht en toen naar het ziekenhuis.
Daar sprak zo goed als niemand Engels maar ik had verwijzing van de arts bij mij en toen ik die toonde begon de male molen te draaien en ging alles zo’n beetje vanzelf.
Dus zeg maar inchecken foto’s maken en gesprek met een arts die gelukkig een ietsiepietsie Engels sprak.
Gevolg van dit alles fractuur bij linker elleboog en fractuur aan het uiterste kootje van de rechter ringvinger.
Dus nu zit ik hier met linkerarm in gips en rechter ringvinger met spalk.
Ik had uiteraard een ander einde van de trip voorgesteld.
Henny en Piet zouden mij komende zondag in Spanje komen ophalen. Zij zijn nu wat eerder vertrokken en zijn hier donderdag of vrijdag om mij op te halen.
Ongelukkig zeg. En dat op maar 50 kilometer voor de eindbestemming. Wij zitten nu in Luxemburg en hopen morgen in Vienne aan te komen. En dan zijn we donderdag of vrijdag bij jou. Hou je haaks.
Henny & Piet
aj, aj, aj, dit had een leuker einde verdient. Neemt niet weg dat het nog steeds een MEGA prestatie is en luister eens : “als een Johnny Hogerland overnachten en vervolgens doorfietsen naar Palamos..” Dit is sowieso al een gipsen standbeeld waard. En zoooo bijzonder is Barcelona nou ook weer niet. Beetje Gaudi en snorremansen als Dali en Picasso, kom op zeg. Ik hoop van harte dat je geen grote klachten hebt en houdt en dat je nog een paar leuke dagen in Palamos hebt. ..of loopt er daar nog een frisse Marianne Vos met een tandem. Goede reis terug, vi ses.
Hallo Marcel, een hele triest eind van je zo fraaie en heroïsche toer. Stranden in het zicht van de haven. Barcelona welke toerist wil er niet naar toe voor cultuur en snorremansen (citeer L.J. te B). Ik weet niet of het door hebt maar bent in de ogen van menig BIOB-ers geëindigd op historische grond en dus onze held! Palamos wie van de BIOB-ers wil er niet naar terug!! In de BIOB-ogen dè koninginnenrit van je onderneming. Hier hebben we onze eerste stapjes in het zo hete en zwoele zuiden van Europa gezet. Moeten we je nog even bijpraten? Onze eerste woordjes Spaans, eerste hapjes paella, mucho cerveza en chicas. Stap tip in Palamos: Onze stamkroeg El Castellet bestaat niet meer maar El Pirata bestaat nog en ligt aan zee. Sombrero af voor wat je gepresteerd hebt en kom goed en wel terug in Oldenzaal.
wat hennie en piet doen kunnen we heel erg waarderen .ze doen het maar even .we hopen dat ondanks alles toch nog een fijne vakantie hebt een hele dikke kus .
Inderdaad net voor het einde van je reis dit overkomen… hopelijk heb je verder wel genoten..
Pa en ma zijn onderweg… Het komt goed. Geniet deze dagen! ondanks je handicap
Bah wat balen Marcel! Gelukkig kan je terugkijken op een geweldig mooie tocht! Groet, Oscar
Wat ontzettend jammer Marcel maar je hebt ons respect sowieso al verdiend hoor! Toch nog even lekker van je vakantie genieten, het had ook je been kunnen zijn dan had je helemaal niets meer gekund 😉
Met een gebroken elleboog en vinger op de fiets naar het ziekenhuis: wat een baas.
marcel zet eens een foto van jou op website … we willen wel eens zien hoe het er uit ziet ….groetjes ook van mark
Jammer dat de reis zo ten einde komt. Hopelijk gaat het nu al wat beter. En verder ben ik het helemaal met Geert eens;)