Vandaag de Ardennen in gegaan.
Na 6km buiten Dinant was het dan ook direct raak. Een echte kuitenbijter. Ja hoor op deze bult helemaal stuk gegaan. Kon niet de goede cadans vinden. Maar de tweede bult ging al beter de daarna ging het een stuk makkelijker. Hoeveel keer ik geklommen heb weet ik niet, heb ze niet geteld.
Maar natuurlijk ook afdalen. Daarbij stond er af en toe 45 op mijn tellertje maar dat ook alleen maar omdat ik bij remde. Daar bij wat bochten werk waardoor het leek op de TT van Assen.
De route gaat door een prachtig landschap met om de paar kilometer een dorpje. Van die ingeslapen dorpjes waar dan ook niets is. Geen winkels of iets dergelijks. Een kerk met een paar huizen. Dus als je rust zoekt, this is the place tot be.
Was wel een zware dag. Dus bij Paliseul vond ik het weer mooi geweest. Ik op zoek naar onderkomen en vond een auberge. Zit er een briefje aan de deur. Aan de overkant aanbellen. Dus ik aan de overkant aan bellen. Doet er een man open en ik dus vragen om een kamer. Man kijkt een beetje verbaasd maar goed gaat met mij mee wijst mij een kamer. Vervolgens de mededeling diner is om 18:30.
Wat blijkt, ben de enigste gast in de Auberge. Om 18.30 stond de man klaar om voor mij eten te koken dat ik gewoon van kaart kon kiezen. Na het eten heb ik afgerekend en is de man weer naar de overkant van de straat vertrokken waar hij blijkbaar woont.
Heb ik weer, eerst een camping voor mezelf en nu in mijn uppie in een Auberge.
Misschien moet ik straks eens gaan kijken of de tap aangesloten is. 😉
Jaja, de eerste bult is altijd de moeilijkste, zeker kort na het onbijt. Maar de omgeving is prachtig en de afdalingen natuurlijk heel erg prettig. Alleen in de auberge, prachtig. Liggen er ook barbonnetjes om in te vullen? Als de tap niet werkt, onder de balie staat de koeling met de flesjes.
Als het morgen echt regent zou ik lekker in mijn uppie in die auberge blijven, kun je lekker de kuiten laten rusten.
Als je morgen verder gaat dan veel sterkte met de kuiten en veel succes met de Franse taal!